baner2 baner1 baner3 baner4

Najlepše kraško vrelo u Srbiji

Najlepše kraško vrelo u Srbiji

Najlepše kraško vrelo u Srbiji

Najlepše kraško vrelo u Srbiji

Žagubica je od Beograda udaljena 120 kilometara. Teritorija ove opštine zahvata gornji deo doline Mlave i njenih pritoka, pa je i prirodno podeljena na dva dela – podbrđe i planinski obod. Središnji deo čini Žagubička kotlina čiji je niži deo prosečne visine oko 300 metara. Najveći deo kotlinskog oboda sa zapadne, severne i severoistočne strane lučno zatvaraju niže Gornjačke (do 825 m) i Homoljske planine (do 940 m). Žagubica je opština koja je slabo naseljena. Stanovništvo je uglavnom ravnomerno razmešteno na dvadesetak naselja, od kojih je najveće mesto Žagubica. 

Manastir Gornjak se nalazi u dolini reke Mlave, između Petrovca na Mlavi i Žagubice. Izgrađen je u periodu od 1376-1380. godine kao zadužbina kneza Lazara. Sudeći po mnogobrojnim pomenima u istorijskim izvorima, u manastiru se živelo bez prekida. Od srednjovekovnih građevina sačuvale su se glavna manastirska crkva, posvećena Vavedenju i kapela u pećini, posvećena Svetom Nikoli. Sa desne strane, u stenama stoje ostaci srednjovekovnog manastira Blagoveštenje, zadužbina despota Stefana Lazarevića.

Trška crkva je najstariji crkveni spomenik u ovom delu Srbije. Prema predanju crkva je izgradjena jos u 9.veku ali na osnovu sačuvanih materijalnih ostataka (grifona, prozora na apsidi i keramičkih sudova ugradjenih u zapadnu fasadu hrama) može se reći da je hram izgradjen krajem 13.veka negde oko 1274 god. i prvobitno je bio posvećen Sv.Nikoli.

Vrelo Mlave leži u jugoistočnom delu naselja Žagubica, u podnožju severnih planina Beljanice na nadmorskoj visini od 314. metara. Ujezerena površina vrela ima prečnik 25 m. i najveću ispitanu dubinu 74m. Lepotu i atraktivnost Žagubičkog vrela upotpunjuju pošumljena okolina i lepo uređena četinarska šuma koja se spušta do samog vrela dajući mu tamno zelenu boju. U bistrim vodama otoka ogleda se motel Vrelo. Radi očuvanja ovog kompleksa Žagubičko vrelo i njegova okolina stavljeni su pod zaštitu kao vredan Hidrološki spomenik prve kategorije.

Manastir Manasija (Resava) je jedan od najznačajnijih spomenika srpske srednjovekovne kulture i najznačajnija građevina koja pripada takozvanoj „Moravskoj školi“. Nalazi se na oko 30 kilometara od autoputa Beograd-Niš, blizu Despotovca. Manastir je podigao despot Stefan Lazarević, poznat i kao Visoki Stefan. Gradnja je trajala između 1407. i 1418. godine. Odmah posle osnivanja, Manasija je postala kulturni centar despotovine. Njena „Resavska škola“ bila je prepisivačka radionica i bila je izvor pisanih dela i prevoda i posle pada despotovine, kroz ceo 15. i 16. vek.

Resavska pećina se nalazi na 20 km od Despotovca, u krečnjačkom brdu zvanom (Babina glava), na obali kraškog polja (Divljakovac). Spada u najlepše pećine u našoj zemlji. Ranije su za pećinu znali samo čobani koji su se sklanjali od nevremena sa stadima ovaca. Jedan od čobana je otkriva 1962. godine sa svilajnačkim planinarima, da bi već iste godine ona bila detaljno ispitana od strane novosadskih speleologa, na čelu sa dr Jovanom Petrovićem. Radovi na uređenju pećine su trajali 10 godina, što znači da je pećina zvanično otvorena za posetioce 1972. godine, tačnije 22. aprila.